Notes Literacki
Czerwiec 2018
Lista autorów tylko jednej książki byłaby z pewnością więcej niż nieciekawa. Tutaj wymieniam tylko tych autorów, którzy zapisali się w literaturze światowej i są w niej określani mianem pisarzy. W tym przypadku, oprócz tego, że są pisarzami jednej książki, łączy ich jeszcze fakt (z wyjątkiem Lee Harper): późny wiek napisania dzieła swego życia.
Pominąłem tutaj pisarzy, jak na przykład Jerome David Salinger (autor Buszującego w zbożu), którzy co prawda napisali tylko jedną powieść, ale są autorami np. zbiorów opowiadań.
Jamil Ahmad urodził się w 1933 roku w Dźalandharze - mieście w stanie Pendżab położonym w północno-zachodnich Indiach. Jako urzędnik pakistańskiej służby cywilnej pracował na terenach górzysto-pustynnych południowo-zachodniego oraz w północnego Pakistaniu. Pełnił funkcję rządowego agenta politycznego, a następnie komisarza zarządzającego terytoriami plemiennymi. Tuż przed sowiecką inwazją na Afganistan w 1979 roku został oddelegowany do pakistańskiej ambasady w Kabulu. Skończył karierę w rządzie na stanowisku naczelnego sekretarza Baludżystanu. Jest autorem tylko jednej książki, Wędrownego sokoła, którą wydał w wieku siedemdziesięciu dziewięciu lat. Ciekawostką jest fakt, książka została przepisana na maszynie do pisania z niemiecką czcionką (goodreads: Jamil Ahmad).
Od chwili wydania Wędrownego sokoła Jamil Ahmad uważany jest za największego pakistańskiego pisarza tworzącego po angielsku. Zmarł w lipcu 2014 roku.
Jamil Achmad opisuje życie nomadów z życzliwym, nieco chłodnym zainteresowaniem. Ale jednocześnie nie ukrywa tych ich stron życia, których nie sposób zaakceptować. Mamy tu opisy tyranii domowej (szczególnie dotyczącej kobiet), wojen sąsiedzkich z porwaniami dla okupu, a nawet handlu niewolnikami. I to wszystko dzieje się właśnie pod sam koniec dwudziestego wieku. Bo po prostu tam, w Afganistanie, tak jest i tak ma być.
Powrót do strony Późny debiut
(1926-2016,USA) Amerykańska publicystka, pisarka. Przeszła do historii literatury amerykańskiej i ogólnooświatowej jako autorka debiutanckiej (w wieku trzydziestu czterech lat) powieści Zabić drozda. I niemal do ostatnich dni swego życia uważana była za autorkę jednej powieści. Zabić drozda wyróżniona została w 1960 r. Nagrodą Pulitzera, dwa lata później została sfilmowana przez Roberta Mulligana.
W 2007 Harper Lee została odznaczona Prezydenckim Medalem Wolności, a w 2010 r. – National Medal of Arts.
Przez całe życie była autorką jednej – już za jej życia – klasycznej powieści. Dopiero tuż przed jej śmiercią odnaleziona została pierwsza wersja Zabić drozda nosząca piękny tytuł Idź, postaw wartownika. Ta ostania stała się drugim wielkim i sensacyjnym wydarzeniem literackim. Wydarzeniem – podobnie jak w przypadku Zabić drozda – światowym.
Obie książki Harper Lee stały się źródłem cytatów, zaczerpniętych z nich powiedzeń. Na przykład, takie słowa wypowiedziane przez jednego z podziwianych przez dziesięciolecia bohaterów Zabić drozda, właśnie Atticusa Fincha:
Odważny jest ten, kto wie, że przegra, zanim jeszcze rozpocznie walkę, lecz mimo to zaczyna i prowadzi ją do końca bez względu na wszystko.
Czyż słowa te nie brzmią znajomo i niebezpiecznie ciepło dla pewnej części naszego społeczeństwa?
(1910?, USA) Amerykańska pisarka, wcześniej redaktorka w wielu czasopismach specjalistycznych. Zadebiutowała powieścią Sucha sierpniowa trawa w wieku siedemdziesięciu jeden lat, wydanej w USA w 2011 r. W tym samym roku otrzymała za nią nagrodę Sir Walter Raleigh Award for Fiction.
Anna Jean Mayhew oczami trzynastoletniej dziewczyny pochodzącej z bogatego domu przedstawia codzienny świat południowych stanów USA lat pięćdziesiątych XX w. Opisuje rzeczywistość pełną brutalnych napięć, rasizmu, uprzedzeń kulturowych, niezwykle trudnych do przełamania i przez białych i czarnych mieszkańców Południa. Książka porusza bardzo emocjonalne tematy, jest jednak napisana bez patosu, językiem chłodnym i niemal beznamiętnym:
Na granicy miasta Wickens w stanie Georgia widniał napis:
MURZYNI
Przestrzegajcie godziny policyjnej!
Po zachodzie słońca!
TYLKO DLA BIAŁYCH
[…]
Przed sklepem spożywczym Burnetta na chodniku stały kosze z produktami, a w oknie widniał wypisany ręcznie plakat:
ODRODZENIE W NAMIOCIE!
13 sierpnia, piątek, 20:00
Kazanie wygłasza wielebny Brian Samuel Cureton.
Dziedziniec kościoła New Smyrna AME Zion.
PRZYJDŹCIE DO JEZUSA!
– Chcę zobaczyć spotkanie wiernych w namiocie – oświadczyła Stell Ann. […]
– Zwariowałaś. Mama i tata w życiu nie wejdą do kościoła dla kolorowych.
– Nie zamierzałam ich zapraszać.
W Podziękowaniach, autorska pisze o początkach powstawania swej powieści następująco:
W czterdziestym piątym roku życia wyjechałam z rodzinnego Charlotte w Północnej Karolinie na prowincję okręgu Chatham, ponieważ potrzebowałam dystansu. Nie mogłam pisać o Charlotte, póki go nie opuściłam.
Mimo napisania dokumentalno-faktograficznej książki South Carolina: The Best From The Palmetto State Anna jean Mayhew zapewne pozostanie autorką jednej powieści.
Powrót do strony Późny debiut